Geen Kip


1 juni, 2012

“Rossu Veliki”, zo heette de stad op 300 km van Moskou, waarheen wij ons per trein begaven. De naam van het stadje betekent Het Grote Rusland. Maar toen we aankwamen, was het meer “Het Vervallen Rusland”. Het was ooit volgebouwd met kerken, paleizen en versterkingen en lag aan een groot meer. Ons hotel was een oud klooster. Het heette “Huis op de Kelder”. Toen we ons er meldden, moesten we langs dreigende, zwaargebouwde bewakers. Paspoort, visa, alles moest getoond. Maar vervolgens kwamen we in het hotel waar geen kip te bekennen was. Mijn kleindochter beklom de hoge trappen en liet mij achter op een grote fauteuil in een lege ruimte. Helemaal boven zat een vrouw die haar de sleutels van de kamer gaf. Prima ruimtes–er stonden luie stoelen en een groot televisieapparaat. Verder niks. De slaapkamer, ook heel groot met twee grote 2 persoonsbedden, gaf uitzicht op een groot ingesloten plein. We maakten het ons gezellig en dat was het dan. 3 dagen verbeleven we er en in die tijd zagen we niemand. 1 keer werd er op ons bellen niet opengedaan. We dachten al de septembernacht op een bankje te moeten doorbrengen, maar mijn doortastende kleindochter had ergens een politiepost gezien en ging er heen. Deze lieden kregen het voor elkaar de vrouw wakker te bellen. De deur moest open en zo lukte het ons alsnog om de nacht in ons hotelbed door te brengen.

Facebook Twitter Stumbleupon Linkedin Pinterest

Geef een reactie