Luxe in Delhi


6 juni, 2012

Na een vlucht van 7 ½ uur net na middernacht aangekomen in Delhi, waar het 36 graden is bij aankomst. Vanaf de gate naar de exit valt meteen al op dat er geen tegels op de vloer liggen, maar in een smaakvol motief gewoven tapijt.

 

De eerste stappen buiten voelen meteen weer aan zoals in mijn herinnering: de warme, licht vochtige lucht die je omhult en meteen een zweterigheid onder je oksels genereert. De geur die een kruising is van stof en prikkelende kruidigheid en de kakafonie van geluiden. Nou valt dat laatste relatief wel mee, omdat ik zo ongeveer op het rustigste tijdstip van de week aankom en door Delhi reis.

 

Ik verblijf twee dagen in The Leela palace in de diplomatenwijk van Delhi. Dit hotel staat bekend om zijn luxe. Bij aankomst bij het hotel het typische tafereel: bewakers. Verzinkbare paaltjes voor de entree en de kofferbak moet open voor een vluchtige blik, net als de motorkap. Deze keer wordt niet met spiegeltjes onder de auto gekeken, zoals men in Mumbai wel doet. Klinkt allemaal erg serieus, totdat je je realiseert dat deze mensen ook maar een schijntje verdienen. Beveiliging is dus niet zozeer een noodzaak, het is dus meer werkverschaffing.

 

De chauffeursdienst vanaf het vliegveld naar het hotel is dit keer geregeld door mijn klant. In India is het heel gebruikelijk om te regelen dat je met de auto wordt opgehaald door de gastheer en naar je hotel wordt gebracht. In sommige gevallen heb je ook een pick-up van het hotel zelf. Ik zie de dag erna de pick-up auto’s van het Leela staan: minimaal 5 fris gewassen witte BMW 7 series. Laatste model uiteraard. In de garage blijkt men ook nog een witte Rolls Royce Phantom te hebben staan.

 

Tussenverhaal: tijdens een eerder bezoek ben ik opgehaald door een hotel pick-up, waarvan de chauffeur (nadat ik was ingestapt) naar de achterbak liep, wat ging rommelen, en terugkwam met een gekoeld flesje water en cola, wat hij uit de cooler haalde die in de achterbak was geïnstalleerd. Dan voel je je wel verwend…

 

Anyway, het Leela dus: ik word al door 5 employees een warm welkom geheten voordat ik bij de receptie ben. Mind you: het is dan 01.30 lokale tijd, dus zoveel mensen checken er niet meer in. Weer wat anders dan een Nederlands hotel waar je rond die tijd op een belletje moet slaan om de dienstdoende werkstudent wakker te maken.

 

Na het inchecken krijg ik nog het traditionele welkom: een heerlijk ruikende bloemenkrans. Daarnaast krijg ik ‘for health and prosperity’ nog een stip op het voorhoofd gedrukt. Weet niet wat voor ‘inkt’ dit is, maar een dag later als ik dit schrijf zit het er nog steeds een beetje op…

 

Het ontbijtbuffet is weldadig en ik raak aan de praat met een Australisch / Israelisch paar dat in Delhi woont. Leuk om van hen wat verhalen te horen over het leven hier. Heb me al vaak afgevraagd hoe dat zou zijn. Terug bij mijn kamer staat er een bediende voor te wachten. Niet omdat er een lijk ligt of er is ingebroken, maar hij wil de kamer schoonmaken en wil niet naar binnen om mijn kamer schoon te maken omdat mijn portemonnee er ligt…

 

Op mijn meer dan luxe kamer wordt ik verrast door een gadget wat ik nog nooit eerder had gezien. In mijn badkamer hangt aan het voeteneinde van mijn bad een grote spiegel met daarbinnen iets wat lijkt op een hologram. Het blijkt bij nadere beschouwing een in de spiegel geïntegreerde tv te zijn waar ook een (spatvrije) afstandbediening bij hoort.

 

Nu is het zondag en weet ik nog niet wat ik ga doen. Het is vreselijk warm buiten (meer dan 42 graden) en het wordt nog warmer. De smog is intens, zie ik als ik een kijkje neem bij het zwembad op de elfde verdieping. Ik laat me door een van de drie toezichthoudende bedienden bij het lege zwembad uitleggen wat ik vanaf de elfde wel kan zien van het uitzicht.

 

Ik besluit vandaag binnen wat te werken en de ‘Spa’ in te duiken waar ook het fitnesscentrum is. Ik krijg een rondleiding langs de faciliteiten, wat hard nodig is, om niet in de immense kleedkamer te verdwalen. Dat klinkt tegenstrijdig, maar de kleedruimte is voorzien van allerlei paden en hoeken om de gasten privacy te geven bij het omkleden.

 

De gemiddelde Mister Fitness verbleekt bij de hoeveelheid apparaten die ik in de fitnessruimte aantref. Naast me heeft een welgestelde Indiër zijn personal trainer naast zich staan, maar ik geef aan zelf wat te willen wegtrappen en wordt voorzien van water en een handdoek. Daarna sluit ik me af door mijn persoonlijke hoofdtelefoon aan te sluiten op het in het fitnessapparaat geïntegreerde Multi-mediasysteem, waarop ik kan internetten (hoe doe je dat op een hardloopband), radio kan luisteren of een van de 80 tv kanalen kan kijken (waarvan 5 kanalen met cricket).

 

Na het sporten heerlijk relaxen en wat werken in de lobby.

 

In de avond wordt het nog lastig kiezen uit een van de vier thema restaurants. Uiteindelijk ga ik zitten in het ‘trendy restaurant’ en bestel ik iets lokaals dat bij nadere aanschouw en consumptie iets totaal anders blijkt te zijn wat ik had verwacht. In dit hotel durf je wel wat uit te proberen. Ik wil graag een Indiaas toetje uitproberen en wordt op suggestie van de ober getrakteerd op een assortiment aan diverse Indiase toetjes. Erg leuk, niet erg lekker.

 

Al met al een ervaring waar ik met plezier op terugkijk. Ieder hotel hierna is een tegenvaller. Dit bedenk ik me al snel als ik in het hotel erna een na lekkage muf klinkende kamer betreedt waar ik met oordoppen moet slapen omdat de airco een oorverdovend gebrom laat horen.

 

Oh, en dan nog één bijzondere huisregel van het Leela: het hotel is de enige plaats in India waar fooien niet worden verwacht. Sterker nog: no tipping allowed.

 

Facebook Twitter Stumbleupon Linkedin Pinterest

Geef een reactie