Muggen

Beren-klauw
5 juli, 2012

Muggen

Zo eens per twee jaar ga ik naar bevriende collega’s, beeldend kunstenaars in Berlijn. Op de heenweg in het verleden door oost Duitsland rijden, gaf me altijd dagen hoofdpijn achteraf. Na zo’n lange rit ook nog eens de weg vinden in zo’n grote stad was altijd een hele opgave. Een jaar na de val van de muur vond ik het ei van Columbus.
Ik reed tot pal voor Berlijn en bezocht de dorpjes die daarvoor voor ons verboden gebied waren geweest. De stilte en de rust daar, maakte grote indruk op me. Het was als vijftig jaar terug stappen in de tijd. Vermoeidheid, de weg zoeken, het was allemaal niet meer aan de orde. Alleen het hier en nu telde. Tegen negen uur in de avond besloot ik een klein hotelletje te zoeken. Ik vond een dorpje aan een meertje. Het leek in tegenstelling tot de wat meer boerse dorpjes een beetje toeristisch te zijn. Net genoeg om me even thuis te voelen, ook niet te veel zodat de stilte voelbaar bleef. Het eerste hotelletje bleek tot mijn verbazing al vol te zijn. Het begon al later te worden en in mijn auto slapen leek me geen optie. De eigenaar van het volgende hotelletje, een Italiaan zoals hij vertelde, wist nog wel een plek en wilde wel even voor me bellen.
Op dat adres was er altijd plaats, zei hij en het was er helemaal niet duur. Na wat zoeken vond ik het opgegeven adres. Ja, er was al gebeld. Er was plaats genoeg, ik mocht zelf mijn kamer uitzoeken. Ik koos er een met zicht op het meertje. Mijn auto vol met kunstwerken voor een expositie in Berlijn, mocht ik door de poort in hun hof zetten. Op mijn vraag of er zolaat ook nog iets te eten was, mocht ik met de familie mee eten, wel op voorwaarde dat ze de kunst die in mijn auto lag even mochten zien. Het was reuze gezellig. Ze vertelde over hun leven, de overleden vader, de rest van de familie en hun verleden afgesloten van het westen.
Ze waren blij dat ze eindelijk eens met andere mensen konden spreken. De vader van de redelijk jonge baas, was ooit met het hotel begonnen. Hij zelf hielt meer van kunst, nu na de val van de muur waren er misschien betere tijden te verwachten voor het hotel. De ligging was niet helemaal verstandig gekozen, maar ja hij kon nog altijd kunstenaar worden.
Zijn familie was het niet met hem eens wat betreft dat kunstenaarsschap en ik niet vanwege de ligging, zo pal aan het meer het kon toch niet mooier. Het was gezellig en al laat toen ik eindelijk op mijn kamer kwam. Wat zou ik de volgende dag gaan genieten van het uitzicht! De baas kwam nog even de ramen controleren en zei dat ik ze vooral dicht moest laten. Ik was moe, dus waarom niet. Vanwege de vreemde kamer liet ik het lichtje boven mijn bed maar even aan. Ik viel zielstevreden in slaap.Na misschien een uur slapen, werd ik wakker. Het was warm en vol in de kamer. Er was iets waardoor ik zelfs het lichtje boven mijn bed niet goed kon zien. Een soort donkere wolk hing in de kamer, een wolk die leefde.
Juist toen ik helemaal wakker werd, leek ik nog meer te dromen. Een nachtmerrie. Het was stil rondom mijn kamer, ik wist dat er verder geen gasten waren, maar de stilte was eerder een stilte als met een met watten gevulde deken over je oren slapen. Op de tast liep ik naar het knopje van het grote licht. Lopend door de brei vond ik het knopje en klikte het licht aan, maar ook die lamp gaf alleen een groenig schijnsel. Toen bleef er nog maar een ding over om te doen…… vluchten! Over mijn koffer en tas lag iets dat er uitzag als een dik groen glimmend spinnenweb. Dan maar zonder…
Op de gang kwam ik bij zinnen. Ik vond de weg terug naar de privé vertrekken en klopte aan. De meeste familieleden waren naar bed, die nog op waren, waren niet verbaast me te zien. O, zei de jonge baas, dan maar een andere kamer. Er is er nog een die vanaf vanmiddag dicht gebleven is en denk er om geen licht aandoen. Ik breng je wel even. Laat alles maar staan in je oude kamer, dat is morgen opgelost. U hoeft morgen niets te betalen en ontbijt is gewoon in de keuken bij ons. Het scheelt ze prikken niet, u bent zeker vergeten het licht uit te doen. We hoopten zo….Nou ja besloot hij vrolijk, dan ga ik toch maar net als u in de toekomst ook maar mooie dingen maken.

Facebook Twitter Stumbleupon Linkedin Pinterest

Geef een reactie